VT

Ocak 4, 2010 Gönderen: Mert ATALAY

   > Mert ATALAY

Gözlerinin feri kanalların bilişsel boyuttaki farkındasızlığını bana veriyor. Seni tanıyorum; eğlenmenin dozajını kumanda tuşlarıyla ayarlayan, vereceğin oyun gidişatını medyanın tutumuyla eş tutansın, binlerce sıfat velâkin sıfatsızlıksın.

   Gündüz güneşinde esen radyoaktif hadiselerin boyutunu belirleyen, kolayca belirleyen ve değiştiren memleket; yazdığım dilin ülkesi. Burada insan canının kıymetini az bin liralara döken ve şehit feryatlarında fark ettirmeden ses fazlalılığını evlere, odalara, beyinlere boşaltan ajanslar, toplum bakımından zamanında saygı duyulan bireyleri, yaşlıların evlendirildiği sızdıvaç programları, cahiliyet sembolü, kanalizasyon kokulu cıvık sohbetler, dekolte arayan, frikik gözeten kameraların yansıttığı acayip seksi kadınları odamıza misafir ederek sunulması, yasaklanan mavi adamlı çizgi filmler, sözümona romandan alınmasıyla gişesini izlemelerden belirleyen dizisizliklerin bitmek bilmeyen şatafatları, duygu sömürüleri, eleştirel boyutta kalayımları, ‘aman başıma bir şey gelmesinler’in dolup taştığı politikal konuşmaların yansıtıldığı ürkek adamlarla gösterilen tiyatrolar, on bir de başlayıp sabah denilen, şu memleketin kadınlarına ait olmayan kadın programları, tüm bunların hepsini yerden yere vurarak haz sağlayan Fransız devşirmesi, taklitçi zeki adam ve adamların gösterileri…

Mevcut, mevcudumuz.

   Reklam sanatının, sanat sanat içindir diye haykırmasını gören sağır sultanın en küçük oğulları bugün yönetimimizin çizelgecileri. Bilmem hangi dünyanın bilmem hangi şehrinde kitap okuyan gözlerin gözaltı morluklarının övünç kaynağı olduğu yerde, sevişmeleri dahi tutku değil aşk ile edildiği yerde, dalga geçilen sınırsal harita bütünlüğü burası. Sistemin robotlaştırdığı vücudunun esneksizliğinden beceriksizce nefes alman, beceriksizce düşünmen, / hayat beceriksizi/ o düşünebilme yetinin evine giren dört köşeli hırsız tarafından çalınması…

   Dün, bugün ve yarın günlüğüne farklı harflerle evire çevire yazmaya kastığın duygu kabarcıkları;

   Sevgili Günlük,

   Sabah kalktım. Kahvaltı yaptım. İşe gittim. Çalıştım. Akşam alışveriş yaptım. Eve geldim. Yemek yedim. Televizyon izledim. Uyudum.

Mert.Atalay@PolitikaDergisi.com

 [Bu yazı, Politika Dergisi Sayı 19’da yer almıştır. Tüm fazladan özellikleri ile özgün sayıyı indirmenizi öneririz. Sayı 19’u indirmek için buraya tıklayınız. ]