Kurucudan (3) ..
Aralık 26, 2009 Gönderen: Gökhan DAĞ
Türkiye'nin geçmişinin, geleceğine etkisinin gittikçe azalmaya başladığına dair hissiyatının arttığı bu günlerden okurlarımıza seslenmek, ne yazık ki ümitlerin yeşermekten ziyade kurumaya başladığını gösteriyor. Kısacası, Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yılları (Osmanlı'nın son dönemlerinden bahsetmiyorum) bugün, geleceğe dair ümitleri yeşertmeye yetmiyor; çünkü yakın geçmişin etkileri, yakından daha uzak olan geçmişin izlerini silmeye gereğinden fazla yaklaşmış durumda. Ümidimizin ışıkları, başka şeyin sözde ışığına, karanlıklarına bürünüyor. Politika Dergisi olarak biz, "hiçbir şeyin bitmediğine" dair inancı sürdürmek için çabalıyoruz.
Bugün Türkiye'nin medya patronları bile yapılan politik baskı sonucunda geri adım atmış durumda. Keza Tuncay Özkan'ın kendisine ait olan kanalı satıp nasıl kayıplara karıştığı ortada. Kendisi, Ergenekon'un kayıp mezarlığında boğulmuş durumda.
Ankara Ticaret Odası Başkanı'nın, Ergenekon sebebiyle fişlenmeden önceki sesli haline ve de şimdi suskunluğuna bakın. Mustafa Balbay, bazen cezaevinden iki kelam ediyor; ama çoğunlukla siyasi lince kurban edilmiş yaşıyor.
Dünün, dün savunucuları; bugün, yaşadıkları güne şükreder hale getirilmiş durumda.
Bizse inancımıza sadık bir biçimde elimizden geldiğince gerçekleri söylemek, gerçekleri söyleyebilecek insanları bulmak adına çırpınıyoruz. Çırpınışın sebebi ise çok açık: "geçmişimize sahip çıkmak ve bu geçmişin gücüyle geleceği doğru bir şekilde inşa edebilmek."
Bu ülkeyi yok etmek için, ülkeyi var etme yalanlarına sığınmış herkesin karşısında, bugün olduğu gibi yarında yaşamaya devam edeceğiz. Ülkeyi satanlara, vatan hainlerine duyurulur.
Tek yol siyasetsizleştirme baskılarına karşı, siyasete sıkı sıkıya sarılmaktır. Apolitik kalmayın!!
Esenlikler...
Gökhan DAĞ
Gokhan.Dag@PolitikaDergisi.com
GSM: 0555 557000
- 3381 okunma
Yorumlar
Dünkü TÜRKİYE-bugünkü TÜRKİYE
Aralık 26, 2009 Gönderen: m_emekli, 2 yıl 6 hafta önce
Yorum No:1558
Yazdıklarınızın bir çoğuna katılmamak mümkün değil.Hepsine olmasa da.Zira eski dönemlerde de iyi yapılmayan,siyasi menfaatler güdülerek yanlış yapılan bir çok şeyler vardı.Basın'ın susturulması olayı epey bir zamandan beri tezgahlanıyordu.Nihayet başardılar.Tabii bunun yanında SATILIK KALEM'lere de gün doğdu.Nihayet onlar para kazanmağa başladılar.Sayın DAĞ,Siyasete sarılalım diyorsunuz da,hangi siyasete;daha doğrusu hangi SİYASETÇİ'ye sarılacağız? Vatandaş tepki olarak genelde CHP'yi ve dolayısı ile DENİZ BAYKAL'ı gösteriyor.Nasıl olacak onu da bilemiyorum.BAYKAL denen şahıs,yıllardır konuşur ama henüz net bir icraatı görülmemiştir.Koltuğunu bırakmaya da pek niyetli görülmüyor.Adamın tarzı OSMANLI İMPARATORLUĞU'n dan da beter.Öte yandan bir çok değerli insan (Gazeteci-Komutan ve eski siyasetçiler)gerek SAĞ'ı,gerekse SOL'u bölmek adına yeni partiler kurarak ellerinden ne geliyorsa yapıyorlar.Bir zamanlar bir CEM UZAN vardı.Adam ilk seçimde kendince bir patlama yaptı.Hemen ardından İktidar'a bağlı devlet güçleri adamı alaşağı ettiler.Gerçi onunda çok dürüst bir adam olduğu söylenemez ya.Şimdilerde ise dikkat edecek olursak,İktidar yanlısı GÜÇ'ler bu kez yeni kurulan partilerle ilgilenmiyorlar bile.Demek ki bunlardan bir şey olmaz.
........!
Aralık 29, 2009 Gönderen: Sevda EĞER, 2 yıl 5 hafta önce
Yorum No:1561
T.C'nde hiç bir parti ya da hükümet memleketin menfaatini gözetmemiş, hepsi kendi çıkarlarını kollamak için iktidara geçmiş yahut hükümete ortak olmuştur.
Parti kurucusu istediği kadar idealist olsun, seçimlerde oy garantisi sağlamak için yerli burjuva desteği almak zorunda kalmış, bu tip -donanımsız ama güç sahibi- insanları meclise taşımıştır.
Seçim sonrası kendini meclise atan parti kürsüden ne söyler ise söylesin, grubundaki üyeler yerelde gerek ihaleler, gerek kadrolaşmalar bakımından kendi atını koşmuş, keseri kendi tarafına yontmuştur. Liderler ise ABD'ye yahut Arap komşulara uşaklık taklaları atmakla meşgul olmuştur -şahsi avantaları için.
Aslında sorun merkez ile taban arasındaki kopukluktan da ileri gelmektedir. Hiç bir parti kendi organik yapısı başta olmak üzere kesinlikle genel halka inememiş, ancak ki kişisel çevreleri ve geleneksel partizanlarıyla sınırlı kalmış ketum bir organizasyondan ibaret olmuştur.
Her iktidarın kendi menfaatine evirdiği yasalar sayesinde anayasa bile çelişkilerle dolu bir hale dönmüştür.
Basın hürriyeti asla sağlanmamıştır. Sağlanması da mümkün değildir zira basın bürokratların elindedir.
İfade hürriyeti asla sağlanmamıştır. Ve sağlanmayacağı da 1982 anayasası ile tescillenmiştir.
Üniversiteler yıllardır baskı altındadır. YÖK kaldığı sürece de değişen bir şey olmayacaktır. Bütün suç iktidar sahiplerinin suçudur.
Yıllar boyunca insanların bilinçlenmemesi için ne gerekliyse yapılmış, asılmış, vurulmuş, işkenceden geçirilmiş, döve döve öldürülmüş, hapislerde çürütülmüş, yurttaşlıktan atılmış....kafasını biraz kaldıracak olan, biraz sesini yükseltiveren kim var ise sindirilmiştir. Fişlenmiş bu gibi sakıncalı(!) yurttaşların tüm ailesi sülalesi yıllarca teşir edilmiş, çoğu kapılar yüzlerine kapanmıştır. Günümüzde de, şu yazı yazılırken bile değişen hiç bir şey yoktur.
Zincir koptuğu için boşa dönen tekere sıradan yurttaşın seçim gününü beklemekten başka yapabileceği bir şey görünmemektedir ki seçimlerin nicelliği de son yapılan yerel -özellikle Ankara, Adana, İstanbul- seçimlerinde güvenilirliğini yitirmiştir.
Günümüzde baskı eşgüdümlü korku zorbalık bakımından Menderes imparatorluğunun, iktisat ve dış ticaret bakımından Özal hükümdarlığının beceriksiz bir kopyası durumundadır.
Yeni yorum gönder